Wanneer Arsenal het podium bezette leek het alsof het publiek voorheen nog maar een fractie van hun energie had prijsgegeven. Achterwerken werden gretig van het lijf gedanst en handjes zwaaiden zwierig richting idolen.
“Capoeira” zette meteen de toon, voor wat een wervelende show moest worden.

De liedjes smolten naadloos in elkaar, zonder dat er ooit een dood moment viel. Na Estupendo greep Arsenal naar het aanbod van de vorige cd. Meezingers “The Coming”, “Switch” en “Longee” deden lijven plakken.
Hoewel ze hun gastzangers vanavond thuis lieten hoefde dit de sfeer helemaal niet te drukken.
Voor de laatste keer deze avond werd bewezen dat de vrouwen deze dag op Rock Ternat beheersten. Leonie bracht met haar stem en doordringende blik menig man én vrouw in semi-zwijmtoestand.
Wanneer de band het podium verliet smeekte de menigte om meer.
Leonie en John kwamen samen terug en brachten een akkoestische, intieme en mogelijk nog breekbaardere versie van “Either”
Zonder twijfel bezorgde Arsenal ons het feest van de avond met Longee als kletterende climax!