VRIENDEN VAN ROCK TERNAT

In 1 week tijd maakte Rock Ternat 400 nieuwe vrienden.

Flip Kowlier zong het al: ‘Min moatn, min moatn, ik zie under gern, wuk zoe kek doen, zonder gudr’ (of zoiets). En gelijk had hij! Want wat zouden wij zonder jullie, onze vrienden en vriendinnen, zijn? Niets! Begin april maakten we bekend dat Rock Ternat terug kwam en dat we wel wat vriendschap konden gebruiken. En kijk: in no time bereikten we de kaap van 400 vrienden! Geloof ons, wij zijn daar effenaf niet goed van. Het toont aan dat jullie – net als wij – snakken naar een nieuwe editie van Rock Ternat en het geeft ons nog meer goesting om er onze schouders onder te zetten. 

Zonder verpinken legden 400 vrienden 50 lappen in de pot. Een broodnodige bijdrage om ook maar aan een heropstart van het festival te kunnen denken… Dat geeft ons de gelegenheid om ook echt aan de slag te gaan. Niet alleen voor deze editie, maar hopelijk ook voor de jaren die volgen. Jullie bijdrage is essentieel. En daar zijn we heel erg dankbaar voor. 

Vriendelijke groeten van jullie meest dankbare vrienden van Rock Ternat

PS: Te laat om vriend te worden? Geen nood! Binnenkort kan je ook als gewone sterveling een ticket kopen voor Rock Ternat. En, wie weet, worden wij toekomstige vrienden!

Lien is een jonge mamablogger uit Wambeek waarvoor Rock Ternat altijd een beetje jeugdsentiment zal zijn. Rock Ternat was, zoals voor heel wat jonge mensen uit de buurt, haar allereerste festival waar ze op haar 14 jaar in volle puberteit heen mocht gaan. Een droom die uitkwam, een sprookje, en dat laatste iets te letterlijk daar ook voor haar het feest Assepoester-gewijs om middernacht eindigde en ze haar vriendinnen achterliet, want de ouderlijke avondklok verplichtte haar die eerste keer wel al om klokslag 00u thuis te zijn.

Op Rock Ternat dronk ze haar eerste pintjes en leerde ze de artiest Arno kennen. “Who the fuck is that!” dacht Lien, een reactie die de “man-met-een-kleintje-maar-ver-schiet” wel vaker losweekt bij een nieuw aanborend publiek. Net als onze andere vrienden ging Lien helemaal uit de bol bij een optreden van Arsenal, om daarna met Discobar Galaxie in een dancetrance te komen waar ze bij SYTYCD nog een puntje aan kunnen zuigen. Ze leerde in Ternat ook bands kennen met een metal/edgy kantje, zoals Trivium en werd zodoende ook een metalfan met een jaarlijkse afspraak in Dessel. Graag gedaan, Graspop!

Lien vindt het belangrijk dat we na zoveel jaren van afwezigheid de draden van de versterkers en microfoons terug opnemen, vandaar dat ze niet twijfelde om meteen “Vriend van Rock Ternat” te worden. Ze kijkt er erg naar uit dat op een dag ook haar zoon met ons festival zijn eerste festivalherinneringen zal opslaan, mits hij om middernacht thuis is, dat spreekt voor zich.

Een lokaal festival is volgens haar belangrijk voor de Ternatse jeugd, maar ook voor de Ternatse handelaars, de Ternatse gemeenschap tout court eigenlijk. Lokaal talent een kans geven op ons podium en hopen dat ze eindigen op Werchter of Pukkelpop, of godbetert Graspop!

De programmatie is echter voor haar nu geen primaire reden meer om naar Rock Ternat te komen, ze kijkt vooral uit naar veel sfeer en gezelligheid, een beetje zoals “Komen Eten” maar dan eigenlijk “Komen dansen”. In deze coronatijden terug samen met de vrienden een avondje plezier beleven in haar hometown, met een lekker pintje dabei!

Bedankt Lien en welkom bij de Rock Ternat-community!

Lenny Crabbe is in Ternat geen onbekende, en al zeker niet voor de vele muziekliefhebbers die onze gemeente rijk is. Hij staat bij het grote publiek bekend als een begenadigd gitarist en schrijver van de betere liedjestekst, én als de langharige man wiens hoofd vergroeid is met een hoed. Zijn vader Luc stond zelf driemaal op de Ternatse planken, in 1997 en 2000 met Betty Goes Green, en in 2002 met Telstar. Geboren in een muzikaal nest kreeg Lenny als kind niet alleen pap op zijn lepel, maar ook een waaier aan muziekgenres die hem sterk beïnvloedden. Het verbaasde dan ook niemand dat hij op zijn elfde, nog voor hij zijn eerste schaamhaar kreeg, met enkele vrienden een band oprichtte. Freaky Age stond in 2006 als jongste Rock Rally-finalist ooit op het podium van de AB in Brussel. De jongens waren toen veertien, een ongeziene prestatie die nooit meer zal geëvenaard worden, of het zou door hun nazaten moeten zijn.

Datzelfde jaar mochten de jongens Rock Ternat openen, hun eerste thuismatch zeg maar, om dan in 2008, 2010 en 2012 te komen bevestigen met legendarische acts. Op verschillende goksites wordt nu al fors ingezet op een reünie en een optreden van de band in 2022 op Rock Ternat. Exact tien jaar na hun laatste doortocht, hoe koel zou dat zijn?

Als we vragen naar Lenny’s herinneringen aan het festival, duurt het even voor hij antwoordt. Dat is logisch na een jong leven van sex, drugs en Rock ‘n Roll. Hij weet wel nog dat hij als klein jongetje in de backstage rondliep en dat alle medewerkers heel vriendelijk waren. Diezelfde medewerkers herinneren hem vooral als een ambetant kind dat 1001 vragen stelde.

Qua optredens hebben vooral bands als Trivium, Dio en The Dandy Warhols indruk op hem gemaakt bij hun doortocht in Ternat. Dat het festival in 2013 zijn laatste editie beleefde viel hem dan ook zwaar. Nu de “rebirth” een feit is was Lenny er als een haan bij om zich “vriend” te maken van Rock Ternat. Hij maande ook al zijn vrienden en kennissen aan hetzelfde te doen, dreigend dat hij zijn hoed operatief zou laten verwijderen als ze het niet deden.

Als man van de streek hoopt Lenny dat het festival kansen biedt aan lokaal en jong talent, want uiteindelijk blijft ons kleine landje magistrale bands produceren aan de lopende band. Net als vele anderen kijkt hij nu al met veel goesting uit naar de editie van 2021. Afsluiten deed hij met de woorden “Laat er ons allemaal een leuk feestje van maken, laat ons lief zijn voor elkaar, laat ons genieten van een frisse pint en goede muziek, en laat ons dat vooral nog lang doen.” En met deze profetische woorden laten wij Lenny. Tot op Rock Ternat!

Tine is een rasechte Ternattenaar en woont er al heel haar leven. Ze herinnert zich nog de geboorte van het festival in het sportcentrum en was op menig editie aanwezig. Meer zelfs, de eerste keer dat ze haar partner kuste was op Rock Ternat. Een warme tent, de geur van alcohol en sigaretten, bezwete lichamen, lawaaierige en zatte mensen, kortom, de ideale plaats voor Cupido om wat pijlen af te schieten.

Met hun groepje vrienden waren ze jaarlijks van de partij en hadden ze ook telkens dezelfde afspraakplek op het festival, namelijk in de tent de 2de paal van links. Of de vrienden politiek gerelateerd voor die paal en niet de rechtse kozen wordt ontkend noch bevestigd. Als fan van De Mens is dat hét concert op één van de zesentachtig (lees: vijf) passages van die band dat haar het meest is bijgebleven.

Een ander concert dat haar nog steeds kiekebisj bezorgt is dat van Arsenal. De band, niet de Londense voetbalploeg. Ook hier kwam Tine ruim aan haar trekken, aangezien de band liefst zesmaal aantrad op acht jaar tijd. 

Om de spreekwoordelijke band met ons internationaal gerenommeerd festival nog wat strakker aan te halen, hielp Tine ook een aantal keer mee op het festival. Samen met de rest van de scouts van Ternat (lees: de skoetten) heeft ze de beste herinneringen aan het openhouden van de, laat ons eerlijk zijn, prachtige én druk bezochte camping aan de Assesteenweg. Geef toe, niemand beter dan enkele adepten van Baden-Powell om zich van dergelijke taak te kwijten. 

Tine heeft zoveel leuke herinneringen aan Rock Ternat dat ze meteen wild werd van het idee om Vriend van Rock Ternat te worden. Ervaren dat een gemeente als Ternat écht leeft dankzij initiatieven en evenementen als “Rock Ternat” bezorgt haar een warm gevoel. Met de terugkeer van dit lokale festival hoopt Tine dat de sfeer van vroeger terug zal neerdalen aan het sportcomplex, dat mensen weer samen zullen komen om te genieten, te dansen, te zingen, en dat er nieuwe herinneringen kunnen opgeslagen worden. Dat het festival in haar achtertuin doorgaat is een uitgelezen kans om het allemaal van dichtbij met de buren te beleven.

Lokale initiatieven als deze zorgen er ook voor dat onze jeugd in hun eigen dorp kan kennismaken met het uitgaansleven en dat ze in Ternat terecht kunnen om te feesten. Met de kinderen naar Rock Ternat, een muzikale samensmelting van twee generaties, zou voor velen een droom zijn die tot vervulling wordt gebracht.

Die lokale insteek manifesteert zich nog sterker door samen te werken met lokale partners, bedrijven, verenigingen, noem maar op. De charme om misschien te starten met een kleinschalige editie kan de mensen in deze coronatijden alleen maar dichter bij elkaar brengen. Dat het accent in de programmatie op Belgische bands zal liggen, vindt Tine een schitterend idee. 

Wat het festival zeker moet uitstralen voor haar, is gezelligheid. Een leuke plek waar ze met vrienden een toffe avond kan beleven, met aandacht voor lekker eten maar ook het oer-Vlaamse frietkot en waar je ook een rustige stek vindt om iets te drinken, en dat mag dan gerust een pintje zijn.

Haar partner Wim draagt trouwens met zijn zaak Double-U ook als sponsor een steentje bij aan ons festival. Het is duidelijk dat dit gezin Rock Ternat ademt, betere vrienden kan de organisatie zich niet wensen.

Bedankt Tine en Wim en welkom bij de Rock Ternat-community!